Herkese sıcacık bir merhaba!
Uzun zamandır aklımda dolanan, hayalini kurduğum o küçük dijital köşenin kapılarını sonunda bugün yeniden aralıyorum. Eğer bu yazıyı okuyorsanız, siz de benimle birlikte bu sıcak odaya adım atmış, en rahat koltuğa yerleşmiş ve belki de elinize taze demlenmiş kahvenizi almışsınız demektir. Hoş geldiniz!
Benim için kahve, sadece güne başlamak için içilen bir içecek değil; hayatın hızını biraz yavaşlatmak, derin bir nefes almak ve anın tadını çıkarmak demek. Sayfalar ise hem hayatın bize sunduğu yeni hikayeleri hem de dökülmeyi bekleyen satırları temsil ediyor. İşte bu blog, o iki güzel şeyin birleştiği yerde doğdu.
Tıpkı bir dostla kahve içerken konudan konuya atladığımız o keyifli sohbetler gibi; Hayatın içinden küçük, samimi anlar ve gözlemler, Evimizi, köşemizi daha huzurlu hale getirecek küçük dokunuşlar, yaşam alanımıza dair fikirler, Bizi günlük koşturmacadan uzaklaştıracak seyahat rotaları, keşifler, ve bazen de sadece "bugün aklımdan bunlar geçti" dediğim, dertleşir gibi yazılmış günlük notları bulacaksınız.
Sözü çok uzatıp kahvenizi soğutmak istemem. İlk sayfayı bu kısa ve sıcak selamlaşmayla açmış olalım. Bundan sonraki her yazıda, sanki karşılıklı oturuyormuşuz gibi hissetmeniz dileğiyle...
Şimdi sıra sizde; kahveniz hazırsa, aşağıya küçük bir merhaba bırakarak bu yolculukta bana eşlik etmeye ne dersiniz?
Sevgiyle Kalın...💙
Çok ağırdı taşıyamadım :) Misafirler geçti içeri teker teker. İsteme oldu. Babam verdi tabi :) Sonra yüzüklerimiz takıldı. Takılar takıldı. Yüzüklerimizin kurdelasından bekarlara verdim. Sizlerdende isteyen varmııı :)
Ardından çok güzel süslenmiş (elbisemin rengindeki çiçeklerle süslenmiş) büyük bir gondolda nefis çikolatalarımdan ikram ettik ikimiz. Arkasından Antep'ten özel olarak getittirdiğimiz baklavalarımız ikram edildi. 
Nişan öncesi herkes mezeler yaptı getirdi. Sonra o mezeleri afiyetle yedik, içtik, eğlendik. 
